էրուն

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ է•րուն 

  1. Շիրակ, Մուշ, Վան՝ երե ◆ Ձմեռ էր, էրունք, թռչունք զմենն էլ տափ էրին ինոցն բոնին մեջ ցրտու ախուն։ ◆ Ինոնց ժողված տեղէ ինչխ Բաղդատու աշխարհն ըլնի, քանի աչքդ կտրի անոռ անգլուխ մութ դաշտ մը, ոչ կանանչ կը գտնվի, ոչ էրունք թռչունք։ (Գարեգին Սրվանձտյան)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ է•րուն 

  1. Ուրմիա, Վան, Մոկս, Շատախ՝ արյուն ◆ Աղեկ տուր տանենք սարի գլոխ, վզքեր կտրենք, էրուն քե խամար բիրենք։ Ահ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. էրուն գետ եղնել - արյունը գետի պես հոսել ◆ Էրունը եղավ գիտ զջանդաքտիր տարավ։ Ահ
  2. էրուն անել - մարդասպանություն անել
  3. էրուն պխտորել - զայրացնել, բարկացնել, վրդովել ◆ Հար պստիկ պանով էրուն մի պխտուերի։ Ժվ
  4. էրուն քցել, տընել - Ուրմիա՝ կռվել, հայհոյել, ծեծկռտուք սարքել

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։