ընդդիմություն

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Գոյական

վանկեր՝ ընդ•դի•մութ•յուն 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

  1. ընդդեմ, հակառակ լինելը, հակառակություն, ներհակություն ◆ Օհանճյան, իր մոր խուլ ընդդիմությանը հակառակ, Զարուկը ուզելու ելեր էր։ (Գրիգոր Զոհրապ)
  2. դիմադրություն ◆ Դժբախտ տասնապետը լուրջ ընդդիմության մը դեմ զենք գործածելու հարկադրված էր անշուշտ։ (Գրիգոր Զոհրապ)
  3. (պաշտանվ․) որևէ հասարակության, կազմակերպության, կուսակցության մեջ անձանց խումբ, որը վարում է մեծամասնությանը հակադրման՝ դիմադրության քաղաքականություն
  4. Քաղաքական խմբավորումների կամ կուսակցությունների հակադրվելը տիրող կարգերին, իշխանությանը կամ կարծիքին
  5. Մարդկանց խումբ' մեծամասնության կարծիքին հակադրվող կամ հակադրության քաղաքականություն վարող

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. հակառակություն
  2. դիմադրություն

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. ընդդիմություն ցույց տալ - ընդդիմանալ ◆ Վայ նրան, ով կփորձի ընդդիմություն ցույց տալ։ (Շիրվանզադե)

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Ռ․Ա․ Վարդանյան, Պատմական տերմինների համառոտ բառարան, Երևան, 2003 — 80 էջ։