ըսկուն

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ ըս•կուն 

  1. այսպես, այդպես ◆ Ու կնստի... նաղլ կանի պառվուն: ◆ Որ ըսկունի, կասի պառավ: Ման ◆ Էրկըսի աչքիր ըսկուն արուն էր լցվի: Սասնա ծռեր ◆ Յա, Վանա երկիրն ըսկուն ավերավ, որ Աճմու թոլընգի մը գա Վանա թալանը տանի: (Գարեգին Սրվանձտյան) ◆ Թառիկ Խաթուն, ավտա, որ ըսկսուն ի: (Գարեգին Սրվանձտյան) ◆ Նստի, նստի, հաց ուտենք: ◆ - Վալահ, կուշտ եմ: ◆ Նստի, սերկևիլով կերակուր ունենք: ◆ - Որ ըսկունի էրկու պրտուճ կառնեմ, սերկևիլով կերակուր շատ կսիրեմ: Գուրգեն Մահարի
  2. Վան, Մոկս, Շատախ՝ այնպես, այնպիսի ◆ Քշեց մեջ ամբարին, էսկոն կտրեց, էրուն կայնավ ջանդակտիր վըրցուց: Սասնա ծռեր ◆ Պստիկ Միրզան ինչխ որ նշաներ էր, ըսկուն էլ պսակել կուտա իրեք ախպերներին: (Գարեգին Սրվանձտյան) ◆ Տերտեր ջան, ես քե ըսկուն տվի, որ հազար հազար տա: ◆ Մըկա պե մեկ հազար տու տանեմ, էն մեկելներն էլ սոնրա կուգամ տու: (Գարեգին Սրվանձտյան) ◆ Ըսկուն թոզ ու դոուման խանեց, որ Էրկինքն ու գեդինքը մթնավ: Ահ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։