թախսիր

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ թախ•սիր 

  1. Ղարաբաղ, Ղազախ, Շամախի, Մոկս՝ մեղք ◆ Թախսիրը՝մեղքը իրանց նշանածներըն ա, որ․․․։ (Խաթաբալա)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. թախսիր անել֊ մեղք գործել ◆ (Դավիթը) մեկի ականջները քաշեց բիթուն, Զարկից հուր ճակատը, ասաց․ ֊ Տա՛ր, գնա, քո Մելիքի համար, Ինչ կարող ի, թախսիր չանը։ Սասնա ծռեր
  2. թախսիր ելնել ֊ մեղավոր դառնալ
  3. թախսիրը բաշխել ֊ մեղքը ներել

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։