Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ թահ•մին

Կարին, Շատախ՝ կարծիք, ենթադրություն ◆ Իմ թահմինով՝ էտենց անենք փաշայի մուետը մարթ օղորկենք։ Ժվ ◆ Իմ թահմինովս էլի էն Դամուրչոնց քոռ Խաչոյի բանն է։ (Էմինյան ազգագրական ժողովածու) ◆ Տավիթի թախմընով: Սասնա ծռեր
ծրագիր
մտածմունք
նախապատրաստություն

թահմին՝ թահմին՝ թայմին անել,
1. կարծել, ենթադրել, համարել, դատողություն անել ◆ Իրենք որ խուլ են, անպես թահմին կանեն, քի Աստված ալ խուլ է։ (Խաթաբալա) ◆ Ժողովուրդն ալ անպես թահմին կանե, քի շիտակ է, իրենը մեղն է։ (Խաթաբալա)
2. մտածել, մտահոգվել ◆ Մեկ մարդու հաամր թահմին կանին։ Ռափայել Պատկանյան
3. նկատել, տեսնել ◆ Աման ծախող թայմին կանի էտա լաճու վերա գյլոխ ուրնուր (ինքն իրեն)։ Ահ ◆ Քեռի Թորոս, էս շաքիլը առ թայմին արա, ես ի՞նչ ա։ Ահ

Աղբյուրներ

Հրաչյա Աճառյանի անվան լեզվի ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների ազգային ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։