թամահել

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ թա•մա•հել 

  1. Վան, Մոկս՝ լրանալ ◆ Քառասունքը թամամելուց վախենում է գյուղի գլխին փորձանք գա։ (Ակսել Բակունց) ◆ Յոթ տարին օր թմավ․․․գնաց։ Սասնա ծռեր ◆ Օխթը տարին օր թըմմի կը, ազ սատանան պզտի աղջկան կըսե կը թե իսի ասեղը հանե։ (Երվանդ Լալայան)
  2. Սվեդիա, Վան, Տիգրանակերտ՝ վերջանալ, սպառվել ◆ Երբ քու փարաներիդ բիթուն կը թըմմի, խեղճ կեղնաս, գնա էն կախածսի չվանեն կախվի։ (Գարեգին Սրվանձտյան)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։