թայ-թուշ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ թայ-•թուշ 

  1. Արարատյան, Ղարաբաղ, Հավարիկ, Ուրմիա՝ հասակակից, ընկեր ◆ Կյալիս ա տեսնում, վեր ըստեղ իրա թայութուշ մի տղա յա կաղնած։ (Հայ ժողովրդական հեքիաթներ) ◆ Նա․․․ ընկեր հարևանի, թայ-թուշի սիրելին էր։ (Պերճ Պռոշյան) ◆ Հետո դու էլ քո թայ ու թուշ հարս ու աղջիկների մոտ բերնե-բերան քցես, որ երեք տարի շվաքիդ հետ քաշ էիր տալիս։ (Պերճ Պռոշյան)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։