թանխա

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ թան•խա 

  1. Արարատյան, Թբիլիսի, Ղարաբաղ, Գանձակ՝ դրամագլուխ ◆ Թանխայի առաջի միտքն է կապիտալ, մայա: Հովհաննես Թումանյան ◆ Յիփ օր վուրթիքը մինձացել ին, հերը տվել է նրան յառսուն-յառսուն թուման թանխա: (Գրիգոր Տեր-Ալեքսանդրյան) ◆ Կնգա բերած փուղը քիզ համա թանխա չի դառնա: (Գրիգոր Տեր-Ալեքսանդրյան)
  2. Նոր Ջուղա, Չարմահալ՝ ապարանք, ունեցվածք ◆ Մեր թանխեքը ջորով են գալիս Շիրազի վրայով: (Վաղարշակ Տեր-Սուքիասյան)
  3. Ղարաբաղ, Կարճևան՝ համարժեք, հավասար ◆ Թանխա... կնշանակի նաև հմարաժեք: Հովհաննես Թումանյան ◆ Մեր հինգ հոգին նրանց 10-ին թանխա ա:

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։