թապլել

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ թապ•լել 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Բայ

  1. (ժղ․) նետել, շպրտել ◆ Հոսհոն թապլած, թապլտած ամաններն։ Ռափայել Պատկանյան ◆ Քարը թապլեց, շանը զարկեց։ (Երվանդ Լալայան) ◆ Գտա կճուճ մը կարագ, զարկի պատին կոտրեցի, Կանթը էրդիկ թաբլեցի։ Ահ ◆ Էս մամե ըմմեն կընուխ հաց մի կը թաբլե ծովե։ (Գարեգին Սրվանձտյան) ◆ Թապլել կերևի որ որ գրոց տապալել կամ թավալել բառերեն է։ (Գարեգին Սրվանձտյան) ◆ Զավակը թապլեր է։ (Հրաչյա Աճառյան)
  2. գավաթում եղածը միանգամից կուլ տալով խմել, գցել (փխբ․)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Թարգմանություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]