թավաձայն
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [tʰɑvɑˈd͡zɑjn]
Դասական ուղղագրութեամբ՝ թաւաձայն վանկեր՝ թա•վա•ձայն
Ստուգաբանություն
[խմբագրել]Ածական
- թավ՝ բամբ ձայն ունեցող ◆ Զարմացած բացականչեց թավաձայն, լայնալանջ Բագրատունին։ Ստեփան Զորյան
- թավ հնչյուններ արձակող՝ հանող, թավահունչ ◆ Հանեցբամբիռը՝ թավաձայն հաստալար միգործիք և սկսեց լարել։ Դերենիկ Դեմիրճյան
Հոմանիշներ
[խմբագրել]- բամբ, բամբաձայն, թանձրաձայն, թանձրահնչյուն, թանձրահունչ
Արտահայտություններ
[խմբագրել]| Բաղադրյալ բառեր | |
Թարգմանություններ
[խմբագրել]Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայաստան», 1976։
- Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։
- Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։
- Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։
- Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։