Jump to content

թիլաբերան

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ թի•լա•բե•րան 

  1. Ղարաբաղ, Նոր Նախիջևան, Չարմահալ, Ամասիա, Սեբաստիա, Խոտուրջուր, Կեսարիա, Տարենտե, Մուշ, Տիգրանակերտ՝ կիսաբերան, ոչ սրտանց  Մի թիլաբերան հրավիրեց ճաշի։ Թիլաբերան կասես, որ իրանք էլ գան։ (Հրաչյա Աճառյան)
  2. հազիվ լսելի ձայնով, ցածրաձայն  Աչքերը բաց ու խուփ արեց ու թիլաբերան ջուր ուզեց։ (Պերճ Պռոշյան)
  3. գաղտնիք պահել չկարողացող, բացբերան  Թիլաբերան մարդ ա։ Սահակ Ամատունի  Ատ թուլբերանին ականջը շատ բան մի տար։ (Ստեփանոս Մալխասյանց)

Արտահայտություններ

[խմբագրել]

Աղբյուրներ

[խմբագրել]
  • Հրաչյա Աճառյանի անվան լեզվի ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների ազգային ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։