Jump to content

թսթսալ

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ թս•թս•ալ 

  1. Ղարաբաղ, Սեբաստիա, Կարին, Խարբերդ, Մարզվան՝ երզ ցածրաձայն լաց լինել, թնձկալ (առավելապես երեխաների մասին)
  2. շատ դանդաղ աշխատել, որևէ գործով երկար զբաղվել ◆ Մի փետի վրա մի տարի թսթսում ես։ (Ձեռագիր)
  3. թաց փայտը վառելիս թըս-թսը ձայն հանել ◆ Ծառուկենց հին օջախի մեջ թաց աթարն է թսթսում, լոկ ծուխ անում։ (Ջավախեցի)
  4. Ղարաբաղ, Մալաթիա՝ նվնվալ

Արտահայտություններ

[խմբագրել]

Աղբյուրներ

[խմբագրել]
  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։