թվահամար
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [tʰvɑhɑˈmɑɾ]
Դասական ուղղագրութեամբ՝ վանկեր՝ թ(ը)•վա•հա•մար
Ստուգաբանություն
[խմբագրել]Գոյական
- թիվ կամ թվանշան, որ ցույց է տալիս առարկայի անվան հաջորդական կարգը մյուսների շարքում, համարը ցույց տվող թիվ, թվանշան ◆ Փողոցներն անուններ պիտի ունենան, իսկ տները՝ թվահամարներ։ (Լեո) ◆ Նրա դավթարները մինչև անգամ երեսների թվահամարները չունեին։ (Րաֆֆի)
- մետաղի կամ թղթի կտոր, որի վրա նշանակված է համարը ◆ Խանութից առևտուր անող անձը պիտի անդամակցական թվահամար կամ գնելու առանձին իրավունք ունենա։ Վրթանես Փափազյան
- որևէ առարկայի չափսը ցույց տվող թիվ՝ թվանշան ◆ Ինձ համար կառնես մի հատ կապույտ ակնոց հասարակ ապակիով, առանց թվահամարի, աչքերս ծածկելու համար։ Վրթանես Փափազյան
- (փխբ․) ամսագրի՝ շաբաթաթերթի՝ լրագրի առանձին համար ◆ Բյաց Կատյաս ոչ մի թվահամար չի թողնում չի կարդացած։ Ռափայել Պատկանյան
- թամար, թիվ, թվակարգ ◆ Տեր-Կիրակոսն… արդեն որոշ թվահամարի տակ վաղուց գրված աղջկա անվան դիմաց նշանակում էր տալիք բաժինքի, փողի և յուր միջնորդության կտրական հատուցումը։ (Պերճ Պռոշյան) ◆ Նայեցին թղթադրամի թվահամարին՝ կեղծ էր։ (Շիրվանզադե)
Հոմանիշներ
[խմբագրել]- թվավոր
Արտահայտություններ
[խմբագրել]| Բաղադրյալ բառեր | |
Թարգմանություններ
[խմբագրել]Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայաստան», 1976։
- Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։
- Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։
- Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։
- Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։