իզ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ իզ 

  1. հետք ◆ Թազա էկած ձան վրա...ոտներիս իզը բռնելով կուգան ընծի կը գտնեն: (Էմինյան ազգագրական ժողովածու)
  • իզ(ն) ու թոզը կորչել՝ կտրվել՝ չերևալ՝ չլինել՝ չմնալ, անհետ կորչել, ոչ մի լուր՝ տեղեկություն չլինել: ◆ Գնաց որ գնաց, իզ ու թոզը կտրվել է: (Վաղարշակ Տեր-Սուքիասյան) ◆ Ճուտի պես մորթեմ, որ իզն ու թոզը չերևա: (Էմինյան ազգագրական ժողովածու) ◆ Մեր քաղքի առաջնորդը իզն առավ գնաց, էն գնալն էր, որ գնացել է...հեչ հարիֆի իզ ու թոզը չի երևա: (Խաթաբալա) ◆ Թե որ մին էլ ինձ զոռ կանես... էլ իմ իզն ու թոզս չի մնալ ըստեղ: (Պերճ Պռոշյան)
  1. Մոկս, Շատախ՝ եզ: ◆ Մենակ մեկ իզան կաշու չափ տեղ կուզեմ: Ահ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։