ինքնադաստիարակություն

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

  • ՄՀԱ՝ [iŋkʰnɑdɑstjɑɾɑkutʰˈjun]

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ ինք•նա•դաս•տի•ա•րա•կու•թյուն 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. ինքն իրեն դաստիարակելը, մարդու այնպիսի գործունեությունը, որի նպատակը իր անձի մեջ դրական կամ բացասական փոփոխությունների առաջացումն է, որոշ հատկությունների վերացումը կամ թուլացումը և նոր, իր համար ցանկալի հատկություննեի ձևավորումը ◆ Ընթերցանությունը նպաստում է ինքնադաստիարակությանը։

Հոմանիշներ[խմբագրել]

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Թարգմանություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Խմբագրությամբ Ի․ Ս․ Կոնի, Բարոյագիտական բառարան, Երևան, ««Հայաստան» հրատարակչություն», 1985 — 200 էջ։
  • Ա․ Ա․ Նալչաջյան, Հոգեբանական բառարան («Լույս» հրատարակչություն), Երևան, 1984 — 240 էջ։