ինքնահերքում

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

  • ՄՀԱ՝ [iŋkʰnɑhɛɾˈkʰum]

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ ինք•նա•հեր•քում 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. ինքն իրեն հերքելը՝ բացասելը

Հոմանիշներ[խմբագրել]

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Թարգմանություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]