իշխանապետ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ իշ•խա•նա•պետ  

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. իշխանների պետ, գլխավոր իշխան, իշխանաց իշխան ◆ Թագավորը յուր հայացքը սևեռեց իշխանապետի աչքերին։ (Մուրացան) ◆ Նրանք շատ ուրախացան, երբ իրենց իշխանապետին ամբոխի ձեռքից ազատված և ողջ առողջ տեսան։ Վրթանես Փափազյան
  2. արքա, թագավոր ◆ Այսպիսով Հայաստանի նախագահ իշխանապետ կամ արքայից արքա հռչակվեց։ (Մուրացան)
  3. (փխբ․) իր ունակություններով՝ վարպետությամբ և այլ հատկություններով շրջապատից բարձր կանգնած անձ ◆ Այս բարեմաղթությունն էլ ցույց է տալիս, թե որքան հզոր ազդեցություն է արել արվեստի իշխանապետի մեծ տաղանդը նրան։ (Լեո)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. նախիշխան

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Թարգմանություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]