լացակթնել

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ լաց•կ(ը)թ•նել 

  1. Արարատյան` լաց լինելու բուռն զգացումը՝ ցանկությունը հազիվ զսպել, լացելու տրամադրությամբ համակվել ◆ Խռոցով լուսինն ու լացակնած դուրս եկավ խսկույն իր գործին գնաց: ՀԹ ◆ Րիգունը տղեն տու ա գալիս, ունքերը կիտած, լացակնքած նստում կրակի ղրաղին: (Տիգրան Նավասարդյան) ◆ Փանոս բեգը լըցըկումած, թա «Մի ամիս կլի սոված ծարավ դադարգուն ընգած, թաթար չեն ունեցոլ»: ՀՍՏ ◆ Ասաց ու լացակըրկնած ... վազեց. գնաց Սանդուխտի գիրկն ընկավ: (Պերճ Պռոշյան) ◆ Նա լացակումել էր, արտասուքը հազիվ պահում էր: Հովհաննես Ճուղուրյան

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։