լեզվամտածողություն

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ լեզուամտածողութիւն

վանկեր՝ լեզ•վա•մ(ը)•տա•ծո•ղութ•յուն 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. մտածողության ձևավորման ու արտահայտման այն յուրահատկությունների ամբողջությունը, որ պայմանավորված է տվյալ լեզվի քերականական կառուցվածքով, ինչպես և հասկացություններ կազմելու այն յուրահատկությունները, որոնք պայմանավորված են լեզվի առանձնահատկություններով

Հոմանիշներ[խմբագրել]

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Թարգմանություններ[խմբագրել]

Հայերեն

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Բացատրություն

  1. (լեզվբ․) Լեզվական-նյութական այն ձևերի ու միջոցների ամբողջությունը, որոնցով արտահայտվում են ժողովրդի կամ հասարակական ավելի փոքր խմբավորումների (դասակարգերի, դասերի) ու, որպես կոնկրետ արտահայտություն, յուրաքանչյուր անհատի մտածությունները։ Քանի որ տարբեր լեզուներ ունեն լեզվական (այդ թվում հատկապես քերականական) արտահայտության տարբեր միջոցներ, բնականաբար, այդ լեզվով խոսողների լեզվական մտածողությունը որոշակիորեն տարբերվում է։

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  • լեզվագիտակցություն
  • լեզվական մտածողություն

Աղբյուրներ[խմբագրել]