լխպոր

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ լ(ը)խ•պոր 

  1. Արարատյան, Մուշ, Բուլանըխ, Վան՝ շատ հասնելուց փափկած՝ կակղած ◆ Մի քանի հատ լխպոր ծիրան կերավ: Սահակ Ամատունի ◆ Թող ամառփան պտուղները խառսնին, կաթյուկ անեն վեր կանաչ խոտին լղմոր լըղմոր լղպորվին: ԱՏՍ
  2. Արարատյան, Մուշ, Վան՝ ձվից նոր դուրս եկած, շատ թույլ ◆ Ո՞ր հարևանիս մի ծեղը, մի հավի լխպոր ձագը թաքուն հափշտակել եմ, ո՞ր մի երեխի չոռ եմ ասել: (Պերճ Պռոշյան) ◆ Ծիծեռնակի ճուտը դեռ լղպոր է: (Հրաչյա Աճառյան) ◆ Էրգու լղբեր հավ ունի: (Ձեռագիր)
  3. Ուրմիա, Կարին՝ (անարգ․) լակոտ, փսլնքոտ ◆ Սո՞ւտ եմ ասում, այ լխպոր, էդ էլ չլնի հերվանը: (Աթաբեկ Խնկոյան) ◆ Երեյվա լխպուեր լակուետը կըլխիս խրատ է կյառթալի: {{Հեղինակ|ԺՎ
  4. Ուրմիա, Խարբերդ, Համշեն, Մուշ՝ նիհար, վտիտ
  5. Մարզվան, Մոկս՝ կեղտոտ
  6. Նոր Բայազետ, Ուրմիա, Մուշ՝ ջրիկ, անյուղ, անխին (թան, սպաս) ◆ -Քիրվա,- կըսե հայն,- կը տեսնա՞ս, հաց չունինք, ես լե առանց հացի լղպոր թան կուտիմ: Բնս

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։