խազիլ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ խա•զիլ 

  1. Քղի` բամբակյա թելից գործած պարան ◆ Իր լակոտը քամակին խազըլով կապած էր:
  2. (խազըլ) այծի մազից պատրաստված պարան, առասան

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։