խաթարուն

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

վանկեր՝ խա•թա•րուն 

Բառակազմություն[խմբագրել]

Ածական

  1. (նորբ․) խաթարվող, խախտված ◆ ...Մեկ այլ խաթարուն թելադրանքով հանիրավի վարկաբեկում է երեք հարյուր տարվա հայագիտությունը: Հրաչյա Հովհաննիսյան

Աղբյուրներ[խմբագրել]