խաթունակ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ խա•թու•նակ 

  1. Վան` պատվավոր տիկնոջը հատուկ ◆ Առ քե պուռմ ոսկի, գնա շուկան, ծեռքմ խանութակ խալավ առ խակյի: (Գարեգին Սրվանձտյան)
  2. ծանրաբար, իրեն ծանր պահող ◆ Խաթուն նստե խաթունակ, Ծամեր թալե շարհեստանակ: (Հայ ժողովդրական հանելուկներ)
  3. Տիրամոր նվիրված սուրբ ջուր
  4. Բաղեշ` աչքի կոպի վրա եկած պզուկ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։