խալան

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ խա•լան 

  1. Վան` տե՛ս ղալիմ ◆ Պառավն ասաց. «Էկել եմ Աստուծո հրամանով քո առաջին ուզելու իմ տղին»: «Կուտամ,-ասաց թագավորն, բայց դու կրնա՞ս իմ ուզած խալանը տալ»: (Գարեգին Սրվանձտյան) ◆ Քո խալանն է հազար-հազար, Արի փախնինք, յելնանք ի սար,Զիրար առնինք, մտնանք հիսար: Բնս

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։