խաղամոլ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ խա•ղա•մոլ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Ածական

  1. խաղ հատկապես մոլեխաղ չափազանց սիրող, մոլեխաղերի անձնատուր եղած մարդ ◆ Չէր նմաներ այն սնանկ խաղամոլին, որ ձեռքը գրպանը կդեգերի հիմա: (Գրիգոր Զոհրապ)
  2. խաղերով տարված ◆ Խաղամոլ երեխան ոչ սակավ անգամ պատժվում է իր անմեղ զվարճությունների համար: (Րաֆֆի)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. մոլախաղորդ
  2. խաղացող ( մոլեխաղերի անձնատուր եղած մարդ )

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]