խայանաթ
Հայերեն բարբառային բառ
վանկեր՝ խա•յա•նաթ
- Գամիրք՝ խարդախ, նենգ ◆ Վե գնա, մարթ հաց չի տա, հացին խայանաթ թամաշ անի։ (Հայ ժողովրդական հեքիաթներ) ◆ –Է՜յ նամառդ խայանաթ փաշա, չիմացար մառդանա կռիվ տալ։ Ժվ
Արտահայտություններ
[խմբագրել]Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Հրաչյա Աճառյանի անվան լեզվի ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների ազգային ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։