Jump to content

խանձրուկ

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ խան•ձրուկ 

  1. քամուց թափվող կամ տարվող չորացած բույս՝ տերև

Արտահայտություններ

[խմբագրել]

Աղբյուրներ

[խմբագրել]
  • Հրաչյա Աճառյանի անվան լեզվի ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների ազգային ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։