խառդանագոշ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

  • ՄՀԱ՝ [χɑrdɑnɑˈɡɔʃ]

վանկեր՝ խառ•դա•նա•գոշ 

  1. Նոր Ջուղա՝ երևակայական կենդանի՝ մանուկներին վախեցնելու համար
  2. (փխբ․) սոսկում ազդող, ահարկու դեմք ունեցող ◆ Վա՜յ, էդ ինչ խառդանագոշ մարդ է: (Վաղարշակ Տեր-Սուքիասյան)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։