խավարամած

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

  • ՄՀԱ՝ [χɑvɑɾɑˈmɑt͡s]

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ խա•վա•րա•մած  

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Ածական

  1. խավարով պատված՝ ծածկված, խավարի մեջ սուզված ◆ Լուրթ աչքերով արևակամ դաշտն են դիտում խավարամած: Եղիշե Չարենց
  2. (փխբ․) խավար, մութ, մռայլ, անփայլ
  3. (փխբ․) տխրությամբ, թախիծով լի ◆ Խավարամած հոգի։ (Միսաք Մեծարենց)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. մթամած, մութ, մթին, խավար, խավարակուռ, խավարուն, խավարչուտ, խավարչտին, խավարածածկ, խավարասույզ, խավարապատ, մթապատ, խավարամութ, ականակույր, (հզվդ․)՝ խավարահեղց, խավարածոր, խավարանիստ, խավարաքող, խավարազգեստ, խավարազգյաց, խավարազգած, խավարին, մթազգած, նսեմափակ, նսեմապափ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Թարգմանություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]