խարաբա

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ խա•րա•բա 

  1. Շիրակ, Ջավախք, Շամախի, Վան, Ուրմիա, Մալաթիա, Ամասիա՝ ավերված, քանդված, փլված ◆ Ատ ղոջա հերկրին մեջ մե հետ ընկած գեղմ յա մե խարաբա ջաղացմ յա մե քանդված հանտեր վանքմ չկա: (Խաթաբալա)
  2. Ղարաբաղ, Հավարիկ, Ջավախք՝ ավերակ, փլատակ ◆ Ճամփուն կուշտը կարմրջին քով մե խարաբամ կար: (Ձեռագիր) ◆ Ասլանը մե խարատիմ դեմ կառնի: (Ձեռագիր)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. Խարաբա անել, ավերել

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։