խժաբարբառ
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [χʒɑbɑɾˈbɑr]
Դասական ուղղագրութեամբ՝ վանկեր՝ խ(ը)•ժա•բար•բառ
Ստուգաբանություն
[խմբագրել]Ածական
- վայրիվոր՝ կոստուկոպիտ խոսող, խժալուր լեզվով խոսող ◆ Պետը բերանից թափում էր խժաբարբառի մի տարափ։ Դերենիկ Դեմիրճյան
- խժալուր, կոշտուկոպիտ ◆ Թաթարները մռնչացին խժաբարբառ: Դերենիկ Դեմիրճյան
- խժալուր լեզու՝ խոսք
Հոմանիշներ
[խմբագրել]- խժալուր
- խժդժաբարբառ (կոստուկոպիտ խոսող(Մարդ))
Արտահայտություններ
[խմբագրել]| Բաղադրյալ բառեր | |
Թարգմանություններ
[խմբագրել]Թարգմանություն
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայաստան», 1976։
- Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։
- Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։
- Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։
- Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։