խժրիկ
Հայերեն բարբառային բառ
վանկեր՝ խ(ը)ժ•րիկ
Ակն՝
- կլոր՝ տափակ ու ողորկ քար ◆ Երեխաները խժրիկ քարեր են գցում ջրի վրա։ (Ստեփանոս Մալխասյանց)
- գնդաձև կամ ճախարակաձև խաղալիք, որ ինքն իր վրա պտտվելուց բզզոց է հանում, բզզան, շռնչան
Արտահայտություններ
[խմբագրել]Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Հրաչյա Աճառյանի անվան լեզվի ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների ազգային ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։