խնդալ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ խըն•դալ  

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Բայ

  1. ուրախալի երջանիկ լինել ◆ ՄԻնչդեռ չորրորդ պոչիցը բռնած քահ-քահ խնդալով, ծաղրում էր նրանց։ Հովհաննես Թումանյան
  2. ◆ Կը սկսի բարձրաձայն խնդալ։ «Երևանյան օրեր»
  3. ◆ Բանե մը չէր խնդացած։ (Արփիար Արփիարյան)
  4. ◆ Եթե չտամ, կխնդան ինձ վրա, - խնդալն էլ խո՞սք է։ Հակոբ Պարոնյան ◆ Դո՞ւ էիր պակաս վրաս խնդալու։ (Ավետիք Իսահակյան)
  5. ◆ Թնդում են երգեր, խնդում են սրտեր։ Հովհաննես Թումանյան
  6. ◆ Զվարթ ու խնդացող պատկերներ։ (Գրիգոր Զոհրապ)
  7. ◆ Իմ վերև թող արև չխնդա։ Ու խնդում է արևը խելառ։ Եղիշե Չարենց

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. ծիծաղել

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  • Խնդալը վարը մնալ, Պոլիս՝ Երջանկությունն ընդհատվել։
  • Խնդալեն ճաթիլ, Ամասիա՝ Անզուսպ ծիծաղել։
  • Խնդալեն մարել, Կարին՝ Ա Ծիծաղից թուլանալ։ ◆ Մոլեն գրին աշեց ու թավաքյալի անքան դուրս տվավ, օր խնդալեն մարա (Խաթ.)։
  • Խնդլուն ըլնի,
  • Խնդլներում կամ խխնդլներուս լինել, Ջավախք, Ախալցխա, Շիրակ՝ Խիստ ուրախանալ, հրճվել։ ◆ Մարթիքը խնդլներուն գըլլին, թե ահան կերակուր պիտի էփե, օչխար պիտի մորթե , օր մեզի հաց տա։ (Ստեփանոս Մալխասյանց)
  • Խնդալուն կամ խնդլեն վեր թռել, Կր Որևէ բանի համար շատ ուրախանալ, հրճվանքի ու ցնծության մեջ լինել։
  • Մեկեն խնդալ, Պոլիս՝ Վայելել, մեկից լավ օր տեսնել։
  • Մորուքին խնդալ,
  • Վրան խնդալ,
  • Քթին խնդալ, Պոլիս՝ Ծաղրել, չարախնդալ, վրան ծիծաղել, ձեռք առնել։


Թարգմանություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]