խորիճ-մորիճ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

  • ՄՀԱ՝ [χɔɾit͡ʃ mɔˈɾit͡ʃ]

վանկեր՝ խո•րիճ-մո•րիճ 

  1. Թբիլիսի՝ գործ է ածվում խորիճ-մորիճ գալ կապակցության մեջ
    1. ոլորվելը, գալարվելը ◆ Օցը խորիճ-մորիճ գալով վրա է ննգում էս տղին ու էնդէվետ սըպանում: (Գրիգոր Տեր-Ալեքսանդրյան)
      1. (փխբ․) սիրտը մորմոքվել, մղկտալ ◆ Լալով, խորիճ-մորիճ գալով միշտ ասիլ իմ ու ասում իմ, ա՜խ, ափսուս վուր կինքդ կարճ էր: (Գրիգոր Տեր-Ալեքսանդրյան)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։