Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ վանկեր՝ խու•լի•գա•նա•կան

Ստուգաբանություն

խուլիգանին, խուլիգանության հատուկ, խուլիգանի ◆ Իր խուլիգանական արտաքին տեսքը ամբողջովին փոխած Բենո Շառոյանը շատ սիրալիր հաճոյատար էր դարձել։ (Հրաչյա Քոչար)
խուլիգանություն արտահայտող, պարունակող ◆ Ձեզ հայտնի՞ են մեր գրատախտակի վրա գրված խուլիգանական արտահայտությունները։ (Գարեգին Սևունց)

Բաղադրյալ բառեր

Թարգմանություն

Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայաստան», 1976։
Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։
Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։
Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։