խուշկել

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ խուշ•կել 

  1. Ջավախք` խուշքել
  2. Բալու, Մուշ` խուշքի փռել գոմի հատակը՝ անասունների տակը չոր մնալու համար:
  3. Հավարիկ` չորանալ, ցամքել: ◆ Թուքս բերանս խուշկեց: (Ձեռագիր) ◆ Բահը ուսիս՝ խուշկած արխովը գնացի՝ ջուր բացելու: (Ձեռագիր)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։