խռովխոտ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ խ(ը)•ռով•խոտ 

  1. Վան, Բուլանըխ՝ վայրի խոտ, որ իբրև դող գործ է ածվում վերքերի և այրվածքների համար ◆ Դաղձը և խռովխոտը լավ կեփեն, այրվածին վրա կկապեն: Ահ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։