խսխոսան

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

վանկեր՝ խ(ը)ս•խո•սան 

Ածական

  1. (նորբ․) շատախոս, անտեղի խոսող ◆ Տեր աստված խսխոսան է, բայց սիրտը մաքււր է, բարկանալ մի․․․ տատն էր ասում: (Հրանտ Մաթևոսյան)

Աղբյուրներ[խմբագրել]