ծգարա

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ ծ(ը)•գա•րա 

  1. Գորիս՝ գլանակ, սիգոր ◆ Մուրոն ծգարա խնդրեց: (Ակսել Բակունց) ◆ Մահակը դրեց ոտքերի արանքը ու քսակը հանելով ծգարա փաթաթեց:(Հրաչյա Քոչար)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։