ծիծ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ ծիծ 

  1. ստինք
  2. Արարատյան, Կարին, Մուշ` հրացանի ատրճանակի ձգանը ◆ Չէր կարողանում ատրճանակիս ծիծը քաշել։ (Ջավախեցի)
  3. ծառի վրա բուսած սունկ, որից աբեթ են պատրաստում
  4. Վան` ծառի բնի վրա առաջացած ուռուցք
  5. դարբնոցի փուքսի բերանը, որ բացվում է կրակարանի վրա

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. ծիծ անել
    1. աղջկա ստինքը ձևավորվել, մեծանալ
    2. ծագել, երևալ (լուսատուների մասին) ◆ Լուսաստղը երկնքի պռնգին ծիծ է արել։ (Հրաչյա Աճառյան)
  2. Սեբաստիա,` ծիծ չունեմ, ծոց ճունեմ - զավակ կամ ամուսին չունեմ, որ նրա հոգսը քաշեմ
  3. ծիծ տալ
    1. կրծքով երեխային կերակրել ◆ Չէ՞ քե ծիծ եմ տվե։ (Սասնա ծռեր)
    2. մեկին դատարկ խոստումներով կերակրել՝ հուսադրել (փխբ․)
  4. ծիծ ուտել
    1. մոր կաթով կերակրվել՝ սնվել
    2. երեխա լինել (հեգնաբար ասվում է մեկի մասին) (փխբ․)
  5. ծիծը ծծին կու դիպչի - Թբիլիսի` (ասացվածք), միշտ հաշտ մնալը նույնիսկ մերձավորի հետ հնարավոր չէ
  6. ծիծը ծոցին չորացնել - Արարատյան, Խարբերդ` չամուսնանալ, այրի՝ անզավակ մնալ ◆ Շողոն ծիծը ծոցին չորացրեց։ (Սահակ Ամատունի)
  7. ծիծը կույր լինել
    1. Ղարաբաղ` պտուկը խցված լինել, կաթ չտալ ◆ Կովի ծիծը կույր է։ (Հրաչյա Աճառյան)
    2. պտուկը շատ փոքր լինել
  8. ծիծը հոտ առնել Սեբաստիա` ծծերը ուռչել՝ հիվանդանալ (երբ ստնտու կինը մի լավ բանի կամ թարմ հացի հոտն առնում է և չի ուտում, դրանից որպես թե կուրծքը ուռչում է և կաթը քաշվում)
  9. ծիծը մըսել ` տարիքավոր կնոջ ստինքները համբուրել կամ բերանն առնել՝ որդեգրվելու, կամ նրա հովանավորության տակ մտնելու համար ◆ Տղա գնա, քի ծիծես մըսեցիր, չէ, որ չէ՝ համա քեզի կերեր ինք։ (Հայ ժողովրդական հեքիաթներ)
  10. ծիծը չորանալ
    1. կաթը կտրվել
    2. անեծք

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։