Jump to content

կածղտել

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ կած•ղտ•ել 

  1. կայծեր արձակել, պեծպեծին տալ: Այնպես զարկեց, որ աչքերս կայծկլտեցինː (Ձեռագիր)  Ցոլցլալ, շաղշողալ:Ցոլցլալ, շաղշողալ:Աստղերը երկնքում կածկլտան կըː (Ձեռագիր)
  2. Կաղապար:բռբռԿայծակ երևալ, փայլատակել: Երկինքը կաըծկլտե կը։ կերևալ, օր թոն պիտի քարː (Ձեռագիր)

Արտահայտություններ

[խմբագրել]

Աղբյուրներ

[խմբագրել]
  • Հրաչյա Աճառյանի անվան լեզվի ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների ազգային ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։