ոտքի վրա կանգնած, պատրաստ ◆Եվ դեբվիշը, անքուն ու կանգուն... սպասում էր պատասխանի: (Ավետիք Իսահակյան)
այնպիսին, որը կանգնած է, գտնվում է աղղահայաց դիրքում ◆Հնդկոտեմը միամյա բույս է, ունի շատ տեսակներ, ինչպես կախվող, այնպես էլ կանգուն ու փաթաթվող: (Մամուլ)
կանգնած մնացած, չտապալված, չավերված, անխախտ ◆Դեռ կանգուն են կարմիր դրոշները ձեր մահով աշխարհում տնկած: Եղիշե Չարենց◆Կարող է այժմ Անցորդը սարի ուսերից տեսնել Քանդված դռների կանգուն սյուները: Հովհաննես Թումանյան
հաստատուն, աներեր, կայուն
(փխբ.) չխոցված, չընկճված ◆Ընկած քաջերին հաջորդում էին քաջագույնները և սակայն ափխազաց թագավորը դեռ կանգուն էր ինչպես քարաժայռ: (Մուրացան)
(պատմ․) երկարության չափ = մոտավորապես մեկ արշինի կամ մեկ մետրի ◆Փրփրադեզ ալիքները... գրեթե վաթսուն կանգուն բարձրությունից գահավիժում էին ցած: Ստեփան Զորյան◆Բոլոր հանդիսակաները սարսափում էին նրանց աղեղներից, որ երեք կանգուն տարածություն ունեին: (Րաֆֆի)
այդ չափը ներկայացնող էտալոնը ◆Գրված է, որ կոշկակարը պետք է բանեցնի իր կանգունը, դերձակն իր հերոսը: Շեքսպիր
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։
