կապակցություն

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

  • ՄՀԱ՝ [kɑpɑkt͡sʰutʰˈjun]

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ կա•պակ•ցութ•յուն 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. կապակցված՝ շաղկապված լինելը․
  2. հարաբերություն, առնչություն
  3. նույն է՝ լցակցություն, կողակցություն
  4. նախադասության անդամների մտքի կապը նրանց որոշակի դասավորությամբ և վերջավորությունների փոփոխությամբ արտահայտելը (լեզվբ․)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. միակցություն, շաղկապություն, զուգակցություն, առկցություն, կցորդություն, շարակյություն, շարամանություն, շարակապություն, շարահարություն, բաղհյություն, հոդավորությւն, զուգակապանք,
  2. տե՛ս կողակցություն
  3. առնչակցություն, հարաբերություն, առնչություն, աղերսակցություն
  4. (լեզվբ․) համադրություն, փողություն, շարամանություն

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Թարգմանություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]