կարալ

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ կա•րալ 

  1. Լոռի, Ղազախ՝ կարողանալ ◆ Մարդի աչքը առաջը չէր կարում ջոկի։ (Խաչատուր Աբովյան) ◆ Ֆըեղածինը կարալ չի էն խնձորը ձեռ քցի։ (Ձեռագիր)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։