կեծել
Հայերեն բարբառային բառ
վանկեր՝ կե•ծել
- Վան՝ շատ վառ, կեծացած ◆ Կեծել կրակ։
- (փխբ․) խիստ եռանդուն, աշխույժ
Արտահայտություններ
[խմբագրել]- կեծել թուր - կրակի կամ կայծակի նման փայլատակող առասպելական թուր, թուր կայծակին ◆ Քաչլիկ սիլահներ կկապի, կեծել թուր կառնի ծեռ, սպիտակ ծիու քամակ թռնի կերթա։ (Գարեգին Սրվանձտյան)
- կեծել կրակ
- վառ՝ թեժ կրակ
- եռանդաշատ, կրակոտ ◆ Մեկ սև ծիավորմ ինկավ մեյդնի մեչ, կեծել կրակ էր, զմենին էլ ալթ էրեց։ (Գարեգին Սրվանձտյան)
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Հրաչյա Աճառյանի անվան լեզվի ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների ազգային ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։