կլմբոզ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ կ(ը)•լ(ը)մ•բոզ 

  1. Մոկս, Վան՝ ճակնդեղ, տակ Ոչ սոխ կա, ոչ ճոռ կա, ոչ կլմպոզ: (Տևկանց)
  2. Արարատյան, Վան՝ թթու դրած ճակնդեղ
  3. կաղամբ
  4. Արարատյան, Կարին, Ախալցխա՝ (փխբ․) կարճահասակ ու հաստ ◆ Կլմբոզ մարդ:
  5. Արարատյան, Մուշ, Խիան՝ կարմիր երեսով, կարմրերես ◆ Կլմպոզ աղջիկ՝ հարս: Սահակ Ամատունի
  6. Արարատյան՝ գիրուկ, թմբլիկ ◆ Մի կլմբոզ տղա: Սահակ Ամատունի
  7. Արարատյան, Կարին, Ախալցխա՝ ձեռքից բան չեկող, ապաշնորհ ◆ Կլմբոզ կնիկ ա: Սահակ Ամատունի
  8. Ղարաբաղ, Գանձակ՝ իմաստուն, խելոք, հասկացող
  9. Ղարաբաղ՝ հարուստ մարդ, ջոջ
  10. Սասուն՝ գլուխկոնծի գլորվող՝ թավալվող

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. Կլմպոզ լինել, Նոր Ջուղա՝ (փխբ․) սատկել, շանսատակ լինել ◆ Էդ շունը լավ կլմբոզ էլավ: (Վաղարշակ Տեր-Սուքիասյան)

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։