կոկ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ կոկ 

  1. Ղարաբաղ, Ագուլիս՝Լավ,ըտիր, կանոնավոր(անձ կամ տեղ):
  2. Խարբերդ՝Լերկ, մեր կացած (կանչի,տերևից):
  3. Նոր Ջուղա՝մահմեդական սրբերի ծածկանունը:◆ Էգուց սրանց կոկի ծնունդն է: (Վաղարշակ Տեր-Սուքիասյան)
  4. Մոկս՝Գանգ, գանգոսկր:
  5. Համշեն՝Բոլորը միասին:◆ Կոկ գնացին: (Ձեռագիր)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։
  • Հարությունյան Լ․ Վ․, Թանգամյան Տ․Վ, Զավարյան Է․ Լ․ և ուրիշներ, Բուսաբանական տերմինների ռուս-հայերեն բացատրական բառարան, Երևան, ««Հայբուսակ»», 2002 — 272 էջ։