կոկոզնակ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ կո•կո•զնակ 

  1. Արարատյան, Ուրմիա, Ղազախ, Գանձակ, Սիփան` Անասունների կոնքի դուրս ցցված ոսկորը՝ պոչից վեր, երկու կողմում:◆ Կոպալով գոմշի չոր կոկոզներին մի քանի հարված ևս հասցնելով՝ տեղից վեր կացրեց: Հովհաննես Ճուղուրյան
  2. Խարբերդ` Նստվածկի սև, գավակներն առանց գետին դնելու նստվածք:
  3. Վան` Անխելք,բթամիտ:
  4. Վան` Խելքից կամ դրամից պակաս:

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։