կտրակցոն

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

վանկեր՝ կ(ը)տ•րա•կ(ը)•ցոն 

Մակբայ

  1. (նորբ․) անհամարձակ՝ հարցական կերպով ◆ Ուսանողները շփոթվել էին, մի տեսակ վախվորած ու կտրակցոն էին նայում իրար: Մուշեղ Գալշոյան

Աղբյուրներ[խմբագրել]