հազարդարուն

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն բարբառային բառ

վանկեր՝ հա•զար•դա•րուն 

  1. մի տեսակ բույս, որ ունի անուշահոտ սպիտակ ծաղիկ, և որի սերմերը հաց թխելիս ցանում են հացի վրա՝ հացը համեղ դարձնելու համար

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հրաչյա Աճառյանի Անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Հայոց լեզվի բարբառային բառարան («Նաիրի» հրատարակչություն), Երևան, «ՀՀ Գիտությունների Ազգային Ակադեմիա», 2001-2002 — 2792 էջ։